Özel Gereksinimli Çocukların Aileleri Konuştu:

Isparta’da özel gereksinimli çocukların aileleri, yaşadıkları sorunları ve beklentilerini anlattı. Engelli park yerlerinin işgal edilmesinden eğitimde yaşanan eksikliklere, bakım merkezleri ihtiyacından sosyal etkinlik yetersizliğine kadar birçok konuda görüşlerini paylaşan aileler, çocuklarının toplum içinde daha görünür ve aktif bireyler olarak yaşayabilmesi için destek istedi.

17 yaşındaki fiziksel engelli oğluyla yaşamını sürdüren Nuray Duman, günlük hayatta en çok erişilebilirlik sorunlarıyla karşılaştıklarını belirtti. Özellikle engelli park alanlarının amacı dışında kullanıldığını ifade eden Duman, “En çok yaşadığım sorun engelli park yerleri ve rampalar. İnsanlar kendilerini bizim yerimize koymuyor. Engelli park yerlerine araçlarını bırakıyorlar. Biz de çocuklarımızla birlikte daha uzak yerlere gitmek zorunda kalıyoruz” dedi.

Özel gereksinimli çocukların eğitim süreçlerinde yaşanan eksikliklere dikkat çeken Kerime Karaaslan ise ailelerin özellikle okul ve bakım hizmetleri konusunda önemli sorunlar yaşadığını söyledi. Çocukların ihtiyaçlarıyla ilgilenecek yardımcı personel eksikliğine değinen Karaaslan, ailelerin diğer çocuklarına ve günlük yaşamlarına zaman ayıramadığını belirtti.

Karaaslan, mezuniyet sonrası süreç konusunda da kaygılı olduklarını ifade ederek, “Benim çocuğum okuldan mezun olacak. Sonrasında ne yapacağını düşünüyorum. Çocuklarımız için sosyal alanlar, spor faaliyetleri ve güvenli yaşam alanları istiyoruz” diye konuştu.

Ailelerin en önemli taleplerinden birinin “mola evi” uygulaması olduğunu belirten Karaaslan, “Anneler hastaneye gideceğinde ya da acil bir işi çıktığında çocuklarını bırakabilecekleri güvenli yerler yok. Çocuklarımızı güvenebileceğimiz bir yere emanet etmek istiyoruz” dedi.

Çocukların sosyal yaşama daha fazla katılabilmesi gerektiğini vurgulayan Karaaslan, yüzme kursları, spor salonları, geziler ve sosyal etkinliklerin artırılması çağrısında bulundu.

Özel eğitim okulunun yıllardır tamamlanamamasının da aileleri zor durumda bıraktığını ifade eden Karaaslan, eğitim faaliyetlerinin farklı binalarda sürdürülmesinin hem öğrenciler hem de veliler açısından çeşitli sorunlara neden olduğunu söyledi.

Bir başka veli Saniye Alkan ise bakım desteğinin önemine dikkat çekerek, “Ben hasta olduğumda çocuğumu bırakacak güvenli bir yer bulamıyorum. Çocuklarımız için bakım merkezleri ve sosyal faaliyet alanları istiyoruz” ifadelerini kullandı.

Özel dosya kapsamında görüşlerine başvurulan aileler, engelli bireylerin yalnızca belirli günlerde hatırlanmaması gerektiğini vurgulayarak, şehir planlamasından eğitime kadar her alanda erişilebilirliğin artırılmasını talep etti.

Öte yandan Down sendromlu bir çocuğun, “Yüzmek, spor yapmak ve gezmek istiyorum” sözleri ise ailelerin dile getirdiği taleplerin en yalın özeti olarak dikkat çekti.

Aileler, özel gereksinimli bireylerin sosyal yaşamın içinde daha aktif yer alabildiği, eğitim ve bakım hizmetlerine daha kolay ulaşabildiği, engelsiz ve erişilebilir bir Isparta hayal ettiklerini ifade etti.